Benoit Praet: onder de wapens geroepen

093 web

Jackie Detailleur

auteur: Patrick Michiels

Benoit PRAET, geboren te Haaltert op 16.06.1894 en overleden te Aalst op 18.10.1971. Hij heeft steeds gewoond in en te HAALTERT (Oost-Vlaanderen). In het dagelijkse leven was Benoit werkzaam bij de Belgische Spoorwegen. Benoit heeft in totaal 3 dochters gehad, Maria, Julia & Adrienne, waarvan nog enkel Adrienne in leven is, tevens mijn schoonmoeder.

Benoit staat eerste rechts, achterste rij (c Patrick Michiels)

Benoit staat eerste rechts, achterste rij (c) Patrick Michiels

De grootvader van mijn echtgenote, Benoit PRAET, wordt onder de wapens geroepen op 23.09.1914, als 20-jarige en gekazerneerd in Octeville/Cherbourg(F). Na zijn opleiding komt hij terecht aan het IJzerfront op 19.02.1915 waar hij in het Regiment van de 2e Jagers te Voet, deelneemt aan de verdediging van de IJzervlakte, na de inundatie door het Belgische Leger.

Door de inundatie komt zijn Regiment terecht in het gebied rond Diksmuide, waar zijn eenheid diverse opdrachten ter verdediging van de frontlijn uitvoerde tegen de Duitsers, o.a. de wacht in “de Dodengang”, de verdediging van het niet bezette deel van Diksmuide en diverse andere. Bij het herverdelen in 1916 van de Belgische Troepen wordt Benoit ondergebracht in het 5e Jagers te Voet, waar hij actief deel van uit maakt van 29.12.1916 tot en met 11.07.1917, op dat moment is zijn eenheid van wacht aan het front en worden ze getroffen door één van de gasaanvallen van de Duitsers. Benoit komt in een benarde positie te zitten, zijn makkers en hijzelf vallen ten prooi aan de onzichtbare vijand, gas. Hij overleeft en moet op verplichte revalidatie aan het achter front van 11.07.1917 tot en met 12.10.1917, waarna hij terug zijn positie inneemt in zijn peloton van het 5e Jagers te Voet.

Bij het bevrijdingsoffensief van 1918 neemt hij mee deel aan de opmars als soldaat van “de Zuidergroep van het Leger van Vlaanderen” aan de tegenaanval tegen de Duitse troepen en kunnen zich onderscheiden bij de slag van Moorslede. Het 2e Jagers en het 5e Jagers te Voet vervoegen elkaar nadien in hun opmars te RONSELE, op het afleidingskanaal van de Leie, waar beiden tevergeefs pogen het kanaal over te steken. Begin november hernemen ze hun zegevierden opmars richting het “Kanaal Gent-Terneuzen”, het 2e Jagers bereikt deze via ERTVELDE na er gevechten te hebben geleverd, het 5e Jagers te LANGERBRUGGE, zonder tegenstand te hebben ontmoet. Op 11.11.1918 bij de wapenstilstand worden beide Regimenten aldaar ontbonden. Zowel het 2e als het 5e Jagers te Voet zijn drager van “de Nestel der Vuurkoord” in de kleur van “het Lint der Leopoldsorde” en behalen beiden de vermelding “ANTWERPEN-DIKSMUIDE-IJZER” het 2e won bovendien die van “ERTVELDE”, het 5e die van “MOORSLEDE”.

Bij de aanvang van de “Groote Oorlog” was Benoit met enkele dorpsgenoten in actieve dienst getreden, bij één van de zovele aanvallen in en rond Diksmuide kwam één van zijn kameraden te sneuvelen, Benoit droeg dit beeld mee tot aan zijn eigen dood en is zijn strijdmakker nooit vergeten.

Bij de inval van de Duitse troepen in 1940 werd hij direct geviseerd door de Duitse bezetter, met de vraag of hij nog wapens of militaire spullen in zijn bezit had, de volledige woning werd afgezocht, doch ze vonden niets, wat ze echter niet wisten was dat zijn “Guldenboek der Vuurkaart” en zijn “Decoraties” uit WO1 diep onder de grond waren verstopt. Deze zijn nu nog steeds in het bezit van mijn schoonmoeder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *