Als één der eersten de gevolgen van het gebruik van gas waarnemen…

Op 22 april 1915 werd de eerste gasaanval uitgevoerd, bij ons in het Ieperse. Willi Siebert hielp als Duits gaspionier mee om het chloorgas te laten ontsnappen en zo kon hij als één der eersten de gevolgen van het gebruik van gas waarnemen…

Eindelijk besloten we het gas te lossen.  Het was een mooie dag, de zon scheen, het gras was groen.  Eigenlijk hadden we moeten picknicken in plaats van te doen wat we deden.  De artillerie startte in de namiddag een hevige aanval want de Fransen moesten in hun loopgraven blijven. 

Nadat de artillerie stopte met vuren, stuurden we de infanterie terug en openden we de kranen.  Het gas dreef naar de Fransen toe.  We vroegen ons af wat er nu zou gebeuren.

Toen de grote gaswolk zich vóór ons begon te vormen, hoorden we de Fransen plotseling gillen.  Na minder dan een minuut startten ze een geweer- en mitrailleurvuur zoals ik nog nooit had meegemaakt.  De Fransen gebruikten waarschijnlijk alles wat ze hadden om ons te beschieten.  Nooit hoorde ik zo’n lawaai.  Over onze hoofden vlogen ongelooflijk veel kogels maar deze konden het gas niet doen stoppen.  De wind dreef het gas verder naar de Franse lijnen toe.  We hoorden koeien loeien en paarden angstig hinniken.  De Fransen bleven maar vuren.   Ze konden echter onmogelijk zien op wat ze vuurden.  Na een kwartier begon het vuren te verminderen.  Na een halfuur viel slechts nu en dan nog een schot te horen.   Dan werd alles stil. 

August Campe 2

(c) Campe

Na een tijdje klaarde het op en stapten we langs de lege gasflessen.  Wat we zagen was de dood.  Niets leefde nog.  Al het gedierte was uit de holen gekropen om te sterven.  Overal lagen dode ratten, konijnen en muizen.  De geur van gas hing nog steeds in de lucht.  Het bleef hangen tussen de weinige struiken die er nog stonden.  De Franse loopgraven waren leeg maar de volgende honderden meters lagen overal lichamen van gestikte Fransen.  Het was ongelooflijk.  Toen zagen we ook dat er enkele Britten bijwaren.  Je kon goed zien waar de mannen aan hun gezicht en keel geklauwd hadden in een poging om toch wat te kunnen ademen.  Sommigen hadden zichzelf geschoten.  In de boerderijen lagen de paarden dood in hun stallen.  Koeien, kippen, alles, iedereen was dood.  Alles, zelfs de insecten.”

 Bron: Digilife

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *